Autisme en talenten – Deel 5

Autwords door

Noah Jacobi

Column 22 (22-06-2017)

Autisme en talenten

Deel 5


Gamen heeft nog tal van andere voordelen. Het is rustgevend, je kan loskomen van je autisme, in de huid van anderen kruipen, leren omgaan met geld (verdienen, uitgeven en sparen), leren sneller gesprekken aanknopen en omgaan met stress. Dat geld gaf wel wat problemen omdat ze pas verdiend geld aanvankelijk wat te snel uitgaf (aan gamen).

Sanne merkt op dat ze wel heeft moeten leren pauzes nemen. Tijdsbesef is niet haar sterkste kant. Tijdens de games ervaart ze ook geen honger of dorst. Lange tijd had ze last met ouders die haar stoorden. Maar ook daar was een oplossing voor. Nu geven haar ouders signalen met het licht in de gang (knipperen) in plaats van haar te roepen en te doen schrikken.

Gamen is volgens Sanne helemaal niet asociaal, zoals sommige buitenstaanders beweren. Er is een community en gemeenschappelijke interesses vergemakkelijken communicatie en zorgen voor een goede vriendschapsband. Haar ouders staan trouwens versteld van de complexiteit van de puzzels die ze oplost.

Sannes record was vijftig uur gamen vooraleer ze mee deed aan een grote wedstrijd.

Het autisme speelt volgens haar in haar voordeel tijdens die wedstrijd. De uren vliegen immers voorbij. Drie uur is zowat vijf minuten. Haar autisme laat haar ook toe te focussen op de game en zich af te sluiten van de camera’s. Om op tijd te eten en naar het toilet te kunnen, heeft Sanne vooraf iemand aangesproken om haar eraan te herinneren af en toe een pauze te nemen. Na 66 uur heeft ze helaas moeten opgeven, haar lichaam kon niet meer. Het record is uiteindelijk gevestigd op 109 uur.

Sanne heeft naar eigen zeggen vooral geleerd haar negatieve kanten positief te maken. Ook heeft ze een eigen leven weten uit te bouwen naast haar autisme. En dat vergt een grote dosis creativiteit.

Creatie

Sommige mensen met autisme zijn ook echte scheppers. Zoals Sabine. Zij vertelt hoe ze tot haar creaties kwam vanuit een probleem met vrije tijd.

Vrije tijd zag Sabine lange tijd als iets vervelend. Aanvankelijk werd dat omzeild door een hyperactief te leiden. Met duidelijke doelen en nuttigheid, zoals werk, huishouden, chaos en leegte.

Op een dag ontdekte ze een hobbywinkel, ging er cursussen volgen maar bezocht de winkel vooral om de orde, de fijne uitwerking, om te kijken naar wat anderen er deden.

Daarnaast was en is het hebben van een ruimte buitenshuis om op eigen ritme te kunnen werken zonder al te veel sociale contacten belangrijk voor haar. Sabine vertelt ook dat haar creatief zijn evolueerde. Aanvankelijk had ze moeite om het thuis verder uit te werken. Veel materiaal bleef liggen. Sabine vertelt dat ze ook nog steeds veel variaties op een thema uitwerkt. Wat tot verrassende resultaten leidt.

Een volgende stap die Sabine maakte, is naar Wonderweg. Daar ervaart ze een rustige, ongedwongen atmosfeer. Vooral de geur van het kaarsatelier, de herkenbare visualisatie, schriftelijke uitleg, overal zichtbare planning, schriftelijke communicatie, de labels die tonen wat er in de kasten steekt en waar alles staat, de vaste plaats van dingen en mensen… dat is wat Sabine er aangenaam vind. Mensen die in Wonderweg zijn, kiezen ook zelf hun activiteit en kunnen gebruik maken van de artotheek, deelnemen aan tentoonstellingen en mogelijks samenwerken met kunstenaars.

Tot slot vertelt Sabine dat creëren een aantal voorwaarden heeft zoals een eigen plek hebben, een project om in gang te geraken, een groep om alleen in te kunnen werken en met een beetje ondersteuning bij sociale contacten.

Deel 1, Deel 2, Deel 3, Deel 4

Wees de eerste om te reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.