Recensie Bewoond eiland

Bewoond eiland

Bewoond eiland is geschreven door Sigrid Landman en is gepubliceerd in 2012. Sigrid Landman heeft zelf autisme. Behalve Sigrid zelf hebben ook haar man Kees en haar dochter Kim een vorm van autisme: ze heeft zelf het syndroom van Asperger (gediagnosticeerd in 2005) en Kees en Kim hebben klassiek autisme. Sigrid is een zeer actief schrijfster. Naast Bewoond Eiland heeft ze ook de boeken Moederen met autisme (2009), Wegens familieomstandigheden gesloten (2010) Chaos met autisme (2011), Opname (2014) en Een leven lang anders (2014) geschreven.

Alle boeken die zij heeft geschreven gaan over autisme, hoewel ze niet allemaal autobiografisch zijn. Wegens familieomstandigheden gesloten en Opname zijn romans, de rest zijn bundelingen van columns. Ook geeft ze lezingen over haar boeken en hoe zij haar leven met autisme ervaart.

Sigrid Landman schrijft erg vlot, boeiend, toegankelijk en met humor. Bewoond eiland gaat over de donkere kanten van het leven met autisme. Sigrid is erg open over alle problemen waar zij allemaal tegen aan loopt omdat ze autisme heeft, en alle onzekerheden die ze heeft tijdens het schrijven van een boek: zijn mensen nog wel geïnteresseerd in de boeken die ik schrijf? Ze is heel eerlijk en stelt zich erg kwetsbaar op:

“Regelmatig vraag ik mezelf af of ik wel goed bezig ben. Zitten mensen echt graag op mijn verhalen over autisme te wachten of is dit wat ik zelf graag wil? Waar bij het schrijven van Chaos met autisme de woorden uit mijn toetsenbord rammelden, lijken ze bij dit boek op een goudschaaltje gewogen te worden. Soms duurt het uren voordat er één column af is.” (Sigrid Landman, Bewoond Eiland, pag. 145)

De columns gaan over alle aspecten van haar leven: bijvoorbeeld het niet kunnen plaatsen van emoties, overgevoeligheid voor prikkels (waaronder het slecht kunnen aanvoelen van grenzen en het daarna weer moeten ontprikkelen), het niet aanvoelen van sociale situaties en het ontbreken van empathie waardoor ze zich niet goed in kan leven in anderen en de problemen die daardoor ontstaan. Dit is voor iemand die zelf een vorm van autisme heeft dus erg herkenbaar en ook voor mensen die in de hulpverlening werken leest het gemakkelijk weg dus zo krijgt men een beetje een idee wat er zoal om gaat in het hoofd van iemand die autisme heeft.

Het laatste hoofdstuk is een voorproefje van de roman Opname die Sigrid toen van plan was om te schrijven maar die bij de publicatie van Bewoond eiland uiteraard nog niet verschenen was.

Kortom: een zeer herkenbaar boek en een aanrader om te lezen.

Wees de eerste om te reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.