Recensie Ellen Mulder

Recensie Daglicht

Daglicht is geschreven door Marion Pauw en gepubliceerd in 2008. Marion Pauw is geboren in 1973 en zij is auteur, freelance publicist en copywriter. Ze werd geboren in Tasmanië (Australië) en emigreerde op haar zesde naar Nederland. Marion Pauw heeft zelf geen autisme, maar heeft wel aangegeven persoonlijke ervaring te hebben met iemand met een dergelijke aandoening.

Pauw debuteerde in 2005 met Villa Serena. Met Daglicht is ze in 2008 bekend geworden bij het grote publiek. Daglicht is later ook verfilmd en in 2013 in de bioscoop verschenen met in de hoofdrollen Angela Schijf, Fedja van Huet en Monique van de Ven (het plot van de film verschilt wel met dat van het boek). Daglicht is inmiddels ook in het Engels vertaald en in februari 2016 in Amerika verschenen onder de titel Girl in the Dark. Pauw heeft behalve deze twee boeken nog een behoorlijk aantal publicaties op haar naam staan, namelijk: Drift (2006), Zondaarskind (2009), Jetset (2010), Lolliepop (2010), Bruiloft op Ameland (2010, verschenen in de Libelle), Gulzig (2012), Zonde en Berouw (2012), 45 (2013, kort verhaal), De Wilden (2013), Hemelen (2014), Grijs Gebied (2015, geschenkboek maand van het spannende boek) en We moeten je iets vertellen (2015).

Daglicht beschrijft de levens van Iris Kastelein en Ray Boelens. Iris is een advocate en alleenstaande moeder die haar baan moet zien te combineren met de zorg voor haar moeilijk opvoedbare zoontje Aron. Ray is een veroordeelde TBS-er die in de TBS-kliniek zit wegens de moord op zijn buurvrouw. Hij houdt bij hoog en bij laag vol onschuldig te zijn. De hoofdstukken worden om en om vanuit het gezichtspunt van één van hen verteld. Iris en Ray lijken op het eerste gezicht niets met elkaar te maken te hebben, maar dat verandert als ze min of meer toevallig met elkaar in aanraking komen, en Iris ontdekt dat Ray haar halfbroer is. Iris besluit om Ray te helpen met de herziening van zijn zaak, want zij gelooft ook dat hij onschuldig is.

Ik begon in het boek met het idee dat het autisme duidelijk naar voren zou komen in het boek, maar je moet echt een beetje in het boek komen om de autistische trekken van de hoofdpersonen te kunnen ontdekken want uit de eerste paar hoofdstukken wordt dat niet duidelijk. Als je eenmaal ‘in’ het verhaal zit begin je steeds meer trekken te ontdekken die op autisme kunnen duiden. Zoals de driftbuien van het zoontje van Iris, Aron, waarbij niemand hem weer rustig kan krijgen behalve Iris’ moeder. Ray is helemaal gek van zijn aquarium met tropische vissen. Als hij een paniekaanval krijgt kan hij zichzelf ook alleen maar rustig krijgen door de namen van al zijn vissen op te noemen. Soms lukt dat niet en dan wordt hij agressief.

Al met al is het niet echt herkenbaar, behalve als je onhandelbaar of agressief bent denk ik, en daar heb ik persoonlijk geen ervaring mee. Ben je op zoek naar herkenning of meer informatie over autisme dan is dit niet het juiste boek. Daglicht is wél een heel goed geschreven thriller waarin je maar door blijft lezen omdat je benieuwd bent naar de ontknoping.

4de6e88d18ae52.04396940

Wees de eerste om te reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.