Recensie Ellen Mulder

Recensie De autist en de postduif

De autist en de postduif is geschreven door Rodaan Al Galidi en gepubliceerd in 2009. Rodaan Al Galidi is van oorsprong Irakees. Hij is geboren in 1971 in Al-Najaf, een dorpje in het zuiden van Irak. In Irak studeerde hij ook af als bouwkundig ingenieur. Hij is uit Irak gevlucht om de dienstplicht te ontlopen. In 1998 kwam hij in Nederland, waar hij asiel aan vroeg. In 2007 heeft hij een verblijfsvergunning gekregen, na het generaal pardon. In 2011 is hij gezakt voor zijn inburgeringsexamen. Al Galidi heeft al een flink aantal prijzen gewonnen, waaronder in 2011 de prijs voor literatuur van de Europese Unie voor De Autist en de postduif.

Voor zover ik kon vinden heeft Al Galidi zelf geen autisme en ook geen andere boeken geschreven met als thema autisme.

De autist en de postduif gaat over Geert en zijn moeder Janine. Janine is afkomstig uit een klein dorpje in Zeeland en heeft streng gelovige ouders. Als ze op haar zeventiende na een feestje zwanger raakt vlucht ze daar weg. Ze bevalt van een zoon genaamd Geert. Samen met Geert gaat ze bij de kringloopwinkel wonen waar ze ook werkt.

Janine ontdekt al snel dat Geert geen gewoon kind is. Zijn motoriek is slecht, op een gegeven moment heeft hij bijna al de botten in zijn lichaam gebroken. Ook neemt hij alles wat je zegt letterlijk en raakt hij bij veranderingen vreselijk in de war.

Geert weet niet zo goed hoe hij met andere mensen om moet gaan dus concentreert hij zich avond na avond op de spullen in de kringloopwinkel. Eerst voornamelijk op de apparaten, om uit te zoeken hoe deze werken. Dan komt er op een dag een viool binnen. Geert ontleedt deze helemaal en bestudeert hem nauwkeurig. Daarna probeert hij hem na te maken. Op een dag komt er een Duitse muziekinstrumentenhandelaar en kringloopliefhebber in de winkel. Deze herkent de viool meteen als een beroemde Stradivarius, en neemt ook een viool mee die door Geert is gebouwd. Geerts violen blijken erg goed te klinken en te bespelen en de man contracteert hem als vioolbouwer.

Op zijn 37e vindt zijn moeder Janine het wel eens tijd worden dat Geert op zichzelf gaat wonen. Geert heeft inmiddels zoveel verdiend met de violen dat dat geen probleem is. Zijn nieuwe huis is van een duivenmelker geweest. Er zit steeds een postduif in de schuur. Geert wil er vanaf en zet de duif op Marktplaats. Er komen verscheidene mensen voor, maar steeds vliegt de duif naar huis terug. Zo leert Geert steeds meer mensen kennen.

Het boek leest makkelijk weg. Wat op de achterflap staat maakt nieuwsgierig: er staat dat Geert uiteindelijk een beroemde vioolbouwer wordt en steeds meer mensen leert kennen door de postduif. Ik was daarom wel benieuwd hoe hij dat precies voor elkaar zou krijgen.

De benadering van autisme vind ik alleen wel erg stereotiep: hoewel Geert een normaal IQ heeft neemt hij dingen wel héél erg letterlijk en is hij héél erg sociaal beperkt en daardoor belandt hij af en toe wel in hele vreemde situaties. Dát hij een autistische stoornis heeft wordt overigens nergens in het boek letterlijk genoemd, en ook niet welke autistische stoornis hij dan zou hebben. Het boek hoef je niet te lezen om meer kennis op te doen over autisme of om herkenning te vinden, want wat dat betreft is het boek niet zo informatief. Hoe Geerts belevingswereld contrasteert met wat ‘normaal’ is is wel erg mooi beschreven, daarom is het boek toch wel de moeite waard om te lezen.

Wees de eerste om te reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.