Recensie Ellen Mulder

Recensie Vol Hoofd – Autistische notities

Vol Hoofd – Autistische notities is geschreven door Peter Boer en gepubliceerd in 2010. Anders dan in alle voorgaande recensies van mijn hand heeft de hoofdpersoon in het boek niet de diagnose Asperger of klassiek autisme, maar PDD-NOS. Sommige van de hoofdstukken zijn ook als column verschenen in het tijdschrift SpeZiaal.

Peter Boer is geboren in 1958 en in de jaren ’90 van de vorige eeuw is hij begonnen met schrijven. Hij schreef vooral over alledaagse dingen. Behalve Vol Hoofd – Autistische notities heeft Boer nog een boek over autisme geschreven, Het Rain-Man cliché, Autistische reportages. Dit boek is gepubliceerd in 2012. Op zijn eigen website (www.peterboer.net) houdt hij een blog bij. Dit blog gaat ook over alledaagse dingen, van alles waar Boer tegenaan loopt.

Boer schrijft over zijn zoon Jurre en waar hij zoal tegen aan loopt in zijn leven. Zo moet Jurre naar het speciaal onderwijs. Jurre kan op zich goed dingen onthouden, als het hem interesseert. Praten kan hij ook wel, maar als vreemde mensen hem iets vragen, klapt hij dicht. Boer merkt dat Jurre’s vaardigheden en intelligentie er thuis wel zijn, maar op school komt het niet goed uit de verf.

De verhalen over Jurre worden afgewisseld met terugblikken op de eigen jeugd van Boer, en bij het nadenken over vroeger komt hij erachter dat hijzelf toch wel erg lijkt op zijn zoon en vroeger tegen vergelijkbare problemen aan liep (al was er toen nog geen diagnose voor). Boer vermoedt ook een ASS bij zichzelf, maar vindt een diagnose niet nodig; het is voor hem voldoende dat hij en zijn omgeving er van weten. Behalve zoon Jurre heeft Boer ook nog een dochter, Willemijn. Het wordt in Vol Hoofd niet duidelijk of Willemijn ook kampt met een ASS.

Omdat Jurre anders reageert dan andere kinderen, wordt hij door zijn omgeving ook anders behandeld. Dit zorgt af en toe voor frustraties bij hem, af en toe vindt hij dat mensen hem als een kleuter behandelen: ‘[…] altijd maar weer jochie! Ik ben geen kleuter! […] Waarom praten mensen zo tegen me? Ik ben tien.’ (p. 51) Overschat of onderschat worden is een erg herkenbaar probleem bij mensen met autisme.

Bepaalde dingen waar Jurre tegenaan loopt zijn erg herkenbaar; niet goed uit je woorden kunnen komen, moeilijk om kunnen gaan met onvoorspelbare dingen, over- en onderschat worden. Aangezien ik zelf geen kinderen heb, herken ik dat vergelijken of je op elkaar lijkt niet echt. Ik heb het zelf eerder andersom; mijn ouders hebben beide geen diagnose en als ik dan een autistisch trekje bij mezelf ontdek vraag ik me af van wie van de twee ik het dan zal hebben.

https://gibbonuitgeefagentschap.nl/wp-content/uploads/2012/07/vol-hoofd-eboek-e1343228876529.jpg

Wees de eerste om te reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.