Over woorden – Deel 2

Autwords door

Noah Jacobi

Column 14 (13-04-2017)

Over woorden

Deel 2


Hoe meer beladen het woord, hoe moeilijker dat is. Veel van de conflicten en eindeloze discussies over delicate onderwerpen zijn te herleiden tot verwarring en het fout of zeer verschillende definiëren van woorden.

Je zou denken dat mensen logischerwijze een goed inzicht hebben in woorden omdat ze goed ontwikkeld zijn en zicht hebben op de context waarin ze gebruikt worden. Helaas maken ze het meestal veel te ingewikkeld. Sommigen doen daar nog een schepje bovenop door hun waarheidsstreven, hun overtuigingsdrang, hun extreem letterlijk interpreteren van bepaalde (voor religieuze) teksten en hun contextblindheid in de toepassing van bepaalde gebruiken. Zo weten weinig of geen mensen wat het woord ‘liegen’ (of ‘bedrog’) betekent. Het is een etiket geworden dat ze willekeurig plakken zonder zich te realiseren wat het inhoudt of wat ze een ander aandoen door het toe te wijzen aan die persoon.

De diversiteit van autisme

Het is dus moeilijk over woorden te spreken.

Om te beginnen over het woord autisme. Het is niet alleen moeilijk om te spreken vanuit het eigen autisme. Hoewel ik anderen die dat wel doen zeker aanmoedig, en waardeer.

 

Als ze tenminste waardering hebben voor een andere beleving bij hun soortgenoten. Ik heb ‘t daar soms moeilijk mee, met die botheid om een andere autismebeleving af te kraken als luiheid. Misschien confronteert het hen met hun eigen kwetsbaarheid, hun handicap of doorbreekt ‘t hun virtuele wereld van zelfgenoegzaamheid.

Andere mensen, zonder autisme, onderschatten anderzijds hoe verscheiden de uiting van autisme bij mensen wel kan zijn. Bij elke ontmoeting met iemand met autisme voel ik wel veel gemeenschappelijke elementen. Dat doet altijd wel goed. Maar iedereen die ik ontmoet blijft ook een mens. Wiens woorden gekleurd zijn door een eigen verhaal. Waar ik dan vaak weer ontroerd raak, zeker als het een verhaal zonder veel woorden is.

Het enige wat hen verbindt met mij is dat zij, hoe anders ze ook zijn, in niets beantwoorden aan het stereotype beeld dat mensen krijgen als ze afgaan op informatie die tweedehands of derdehands (door ‘specialisten’) verspreid wordt.

Vandaar dat ik mijn voorbije ervaringen met mensen, of ze nu autisme hebben of niet, beschouw als een repetitie maar elke nieuwe ontmoeting als een eerste keer op de scène, elke keer voor de leeuwen gegooid. Ik vind dat het erg nuttig kan zijn om tijd te steken in voorbereiding, maar in de omgang met mensen blijft dat zwemmen op het droge. Zeker bij mensen met autisme die vergeleken met anderen volgens mij sterker variëren.

Deel 1, Deel 3

Wees de eerste om te reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.